Zalecane, 2020

Wybór Redakcji

Definicja Państwo opiekuńcze

Czym jest państwo opiekuńcze:

Państwo opiekuńcze lub państwo opiekuńcze jest modelem rządu, w którym państwo zobowiązuje się zagwarantować dobrobyt gospodarczy i społeczny ludności.

Państwo opiekuńcze nazywane jest również państwem opiekuńczym, ponieważ rząd przyjmuje aktywne środki w celu ochrony zdrowia i ogólnego dobrobytu obywateli, zwłaszcza tych potrzebujących pomocy finansowej.

Jaki jest cel państwa opiekuńczego?

Celem państwa opiekuńczego jest zapewnienie równych szans dla obywateli i sprawiedliwego podziału bogactwa. Ponadto państwo bierze odpowiedzialność za osoby, które nie są w stanie utrzymać godnego życia poprzez dystrybucję dotacji, dotacji, koncesji i innych środków.

W praktyce cechy państwa opiekuńczego różnią się w zależności od rządu każdego kraju. Jednak w Stanach Zjednoczonych termin państwo opiekuńcze ma pejoratywną konotację, która różni się od reszty świata, co oznacza tylko „pomoc biednym”.

Państwo opiekuńcze można zdefiniować szeroko lub wąsko. Szeroki sens jest mało przyjęty przez socjologów i polega na jakimkolwiek wkładzie rządu w dobrobyt obywateli, takim jak:

  • nawierzchnie ulic i chodników;
  • transport publiczny;
  • kanalizacja;
  • wywóz śmieci;
  • policja;
  • szkoły itp.

W ścisłym sensie, jak się powszechnie uważa, państwo opiekuńcze to takie, które ustanawia środki, takie jak:

  • ubezpieczenie na wypadek bezrobocia;
  • emerytury dla osób starszych;
  • urlop macierzyński;
  • pomoc medyczna itp.

Jak powstało państwo opiekuńcze?

W kontekście polityki społecznej państwo historycznie zostało podzielone na trzy odrębne okresy:

  • Państwo liberalne
  • Stan społeczny
  • Państwo neoliberalne

Państwo opiekuńcze jest wstawiane w drugiej chwili i jest wynikiem kilku przemian, które miały miejsce w czasie. Stopniowo rządy na całym świecie podjęły odpowiedzialność za zapewnienie dobrobytu ludności poprzez aktywne działania.

Do głównych przyczyn, które doprowadziły do ​​powstania państwa opiekuńczego, należą:

Zdobycie praw politycznych przez klasę robotniczą

Poprzez walkę klasową klasa robotnicza nabyła prawa polityczne pod koniec XIX wieku, co doprowadziło do uspołecznienia polityki. W ten sposób społeczeństwo obywatelskie uzyskało dostęp do procesu decyzyjnego, a elita straciła monopol na państwo.

Dzięki reprezentacji klasy robotniczej państwo stopniowo przejmowało obowiązek ochrony swoich praw.

Rewolucja socjalistyczna w Rosji

Rewolucja październikowa (zwana również rewolucją bolszewicką), która miała miejsce w Rosji w 1917 r., Była rewolucją socjalistyczną, w której klasa robotnicza wymusiła rezygnację monarchy Mikołaja II. Ruch położył kres caratowi w Rosji i dał początek Związkowi Radzieckiemu.

Epizod miał konsekwencje w modelu kapitalistycznym na całym świecie, który zaczął być przemyślany w celu uniknięcia podobnych rewolucji. Wzmocniło to znaczenie zabezpieczenia praw klasy robotniczej.

Kapitalizm monopolowy

Kiedy kapitalizm przeszedł od etapu konkurencyjnego do fazy monopolistycznej, kwestionowano model liberalnego państwa. To dlatego, że państwo zaczęło inwestować w firmy, zwiększając szybkość i produkcję, co spowodowało wysoką koncentrację kapitału w rękach kilku. Ta nowa rzeczywistość przeszkodziła powstaniu małych przedsiębiorstw i wstrząsnęła klasycznymi liberalnymi ideałami, ułatwiając przejście do państwa opiekuńczego.

1929 Kryzys

Kryzys z 1929 r. (Znany również jako Wielki Kryzys) był okresem silnej recesji w gospodarce światowej. Kryzys spowodowany był nadprodukcją, która nastąpiła po pierwszej wojnie światowej, z powodu potrzeby zaopatrzenia kontynentu. W miarę jak kraje europejskie ponownie się odbudowywały, eksport, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, spadał, tworząc wielką dysproporcję między produkcją a konsumpcją.

Kryzys z 1929 r. Ujawnił wady modelu liberalnego i przedstawił potrzebę aktywnej interwencji państwa w gospodarkę. W ten sposób można powiedzieć, że państwo opiekuńcze zyskało większe znaczenie od lat 30. XX wieku.

Charakterystyka państwa opiekuńczego

Państwo opiekuńcze nie jest ustalonym modelem rządu i dlatego prezentuje się na różne sposoby na całym świecie. Jednak wśród ogólnych cech państwa opiekuńczego są:

Przyjmuje środki o charakterze socjalistycznym : nawet w krajach kapitalistycznych środki socjalne państwa opiekuńczego mają charakter socjalistyczny, ponieważ mają na celu sprawiedliwą redystrybucję dochodów i równe szanse dla wszystkich. Do głównych środków tego typu należą emerytury, stypendia, ubezpieczenia i inne ulgi socjalne.

Mają ustawodawstwo ochronne : jako sposób na ochronę praw zagrożonych obywateli państwo opiekuńcze ma przepisy chroniące ich prawa, takie jak płaca minimalna, bezpieczeństwo i higiena pracy, święta, ograniczenia pracy dzieci itd.

Interwencja państwa w gospodarkę : aby zagwarantować prawa obywateli, państwo opiekuńcze działa aktywnie w gospodarce.

Bezpaństwowość firm : państwo opiekuńcze dąży do nacjonalizacji przedsiębiorstw w sektorach strategicznych, tak aby rząd dysponował niezbędnymi narzędziami do promowania usług publicznych. Do najbardziej ukierunkowanych obszarów należą mieszkania, podstawowe urządzenia sanitarne, transport, wypoczynek itp.

Kryzys państwowy pomocy społecznej

Przyjmując niezliczone obowiązki wobec obywateli, państwo opiekuńcze napotyka szereg trudności, a zatem jego skuteczność jest kwestionowana na całym świecie.

Gdy wydatki rządowe, pokrywające koszty dobrobytu ludności, przewyższają dochody publiczne, kraj wchodzi w kryzys fiskalny. Ten scenariusz nazywa się kryzysem państwa opiekuńczego.

Jednym z głównych dowodów kryzysu państwa opiekuńczego są środki podjęte przez Margaret Thatcher w czasie jej pełnienia funkcji premiera w Wielkiej Brytanii (1979-1990). Thatcher przyznał, że państwo nie ma już środków finansowych na utrzymanie środków socjalnych, a jednocześnie wspiera wzrost gospodarczy. W ten sposób rząd regionu dokonał przejścia do neoliberalizmu.

Państwo opiekuńcze w Brazylii

W Brazylii państwo opiekuńcze objawiło się w rządzie Getúlio Vargasa w latach 40. Okres ten był naznaczony ustanowieniem prawa pracy, w szczególności płacy minimalnej. Na tej podstawie kraj przestrzegał tradycji ochrony praw socjalnych poprzez ustawodawstwo lub środki socjalne.

Obecnie Brazylia ma kilka środków charakterystycznych dla państwa opiekuńczego, takich jak urlop macierzyński, kwoty rasowe, ubezpieczenie na wypadek bezrobocia, ubezpieczenie społeczne itp.

Popularne Kategorie

Top