Zalecane, 2020

Wybór Redakcji

WC

Definicja 8 Cechy Troubadour

Trubadur był ruchem literatury, poezji i pieśni, które pojawiły się w XI wieku we Francji, w regionie Prowansji. Później ruch rozprzestrzenił się na północy Francji i Włoch.

Kompozytor tego okresu nazywany był trubadurem. Piosenkarz lub recytator wierszy nazywał się jogral, jeśli był początkującym, lub minstrelem, jeśli był już bardziej doświadczony.

Poznaj najbardziej uderzające cechy trubadurów:

1. Związek między poezją a muzyką

W trubadurystyce muzyka i poezja były ze sobą ściśle powiązane. Recytowanym wierszom i wierszom towarzyszyła muzyka i instrumenty muzyczne, takie jak altówka, lira, flet i harfa. Z tego powodu nazywano je pieśniami trubadurów.

Kolekcje pieśni okresu trubadura nazywają się cancioneiros . Najbardziej znanymi cancioneiros są: Cancioneiro Biblioteki w Lizbonie i Cancioneiro w Watykanie.

Udostępnij Tweetnij Tweet

Trzech muzyków rolników (Drei musizierende Bauern) - David Teniers

2. Został podzielony na dwa gatunki: liryczny i satyryczny

Trubadur został podzielony na dwa bardzo różne gatunki: liryczny i satyryczny.

Liryczni trubadurowie mieli pieśni miłości i przyjaciela, które odnosiły się do odczuć i uczuć związanych z tymi relacjami. Literacka i poetycka produkcja ery trubadurów była bardzo skoncentrowana na temacie miłości i cierpienia. Tematy te były traktowane w Cantigas de Amor i Cantantas de Amigo .

Już satyryczny, satyryczny, satyryczny, nastrojowy, satyryczny humorysta skrytykował sposób życia w ówczesnym społeczeństwie feudalnym. Piosenki satyryczne są również bardzo charakterystyczne dla piosenek, które zostały wyprodukowane w tym okresie. Zostały one podzielone na dwa typy: sztuczki pogardy i piosenki przekleństwa .

Obie były pieśniami, które uczyniły satyrę lub rozpustę, ale była różnica między nimi w sposobie tworzenia satyry. Pogardliwa piosenka była lżejsza, a pieśń przekleństw była bardziej bezpośrednia i kwaśna w treści.

3. Próbowali kochać i czcić bliskich

W pieśniach miłosnych trubadurowie pisali w pierwszej osobie i było powszechne, że stawiali się w pozycji niższości i podporządkowania się kobiecie, którą kochali.

Istniała silna tendencja do czci i uwielbienia dla ukochanej kobiety, która była wyidealizowana i nieosiągalna, tak jak sama idealizacja była miłością.

Miłość opisana w trubadurze była pełna uprzejmości, ale cierpiała i miała cechy niemożliwej lub nieodwzajemnionej miłości.

Oto przykład piosenki miłosnej Afonso Fernandesa:

Moja Pani, odkąd cię widziałem,

Walczyłem, aby ukryć tę pasję

kto wziął całe moje serce;

ale już nie mogę i postanowiłem

niech wszyscy znają moją wielką miłość,

smutek, który mam, ogromny ból

które cierpiałem od dnia, kiedy cię widziałem.

4. Byli przyjaciółmi

W piosenkach przyjaciela głównym tematem była przyjaźń lub miłość-przyjaźń. Pieśni przyjaciela zostały wykonane przez kobietę, nie wyidealizowaną i pokorną, która ogłosiła swoją przyjaźń przyjacielowi lub platonicznej miłości.

Ciekawostką w piosenkach przyjaciela jest to, że chociaż trubadurowie, którzy pisali piosenki, byli mężczyznami, pisano je w pierwszej osobie i zawsze w kobiecości .

Piosenki te charakteryzowały się silnym uczuciem cierpienia, smutku i udręki przez rozdzielenie przyjaciela lub ukochanego człowieka.

Zobacz tę piosenkę przyjaciela D. Dinisa:

Jeśli znasz mojego przyjaciela,

ten, który kłamał o tym, co ze mną umieścił!

O Boże, jestem?

Jeśli znasz wieści o moim ukochanym,

ten, który kłamał o mnie, zaprzysiężony!

O Boże, jestem?

Udostępnij Tweetnij Tweet

Nuty utworu przyjaciela Martima Codaxa.

5. Krytykował polityczny i społeczny kontekst tamtych czasów

Trubadurowie pojawili się w średniowieczu, w okresie, w którym społeczeństwo żyło feudalizmem.

Z tego powodu jednym z głównych tematów pieśni satyrycznych były krytyki dotyczące sposobu życia w ówczesnym społeczeństwie feudalnym.

6. Korzystanie z gry słów i niejednoznacznych terminów

Użycie tych terminów było powszechne w pieśniach szyderczych, które były lżejsze i zawierały satyrę w sposób pośredni. Piosenki te składały się z zdań o podwójnym znaczeniu i punków, które pośrednio satyrowały obiekt piosenki.

Zobacz pogardliwą piosenkę Joan Garcia de Guilhade:

Hej! Brzydka pani! Niech Bóg mi wybaczy!

Ponieważ masz dobre serce

Z tego powodu będę chwalić głos

Jakim głosem będę jednak chwalił i zobaczę, jaka będzie pochwała

Brzydka staruszka oszalała!

7. Krytyka stała się jawna

Piosenki przekleństw, w przeciwieństwie do pieśni szyderczych, były już bardziej bezpośrednie i agresywne. W niektórych przypadkach używano przekleństw, a nawet trubadurowie podawali nazwiska.

Przeczytaj tę pieśń potępienia Afonso Eanesa de Coton:

Marynarka wojenna, twoja przyjemność, jaką mam, że się mylę,

i dziwię się, że cię nie widzę;

ponieważ zakrywam to ustami, ustami, marynarką;

i z moim nosem, okrywam twoją Marynarkę Wojenną

8. Odzwierciedlał sposób życia w feudalnej arystokracji

Gdy trubadurowie powstali w okresie apogeum feudalizmu, wiele z tego, co powstało w literaturze i poezji, odzwierciedlało sposób życia i feudalne społeczeństwo celne.

Zachowania i wartości czasu, relacje między panami feudalnymi i ich wasalami oraz temat krucjat były tematami pieśni trubadurów. Często feudalizm i arystokratyczny sposób życia opisywano sarkazmem w pieśniach satyrycznych.

Dowiedz się więcej o znaczeniach Troubadour, Jogral i Feudalism.

Popularne Kategorie

Top